|
Szanowni Państwo!  Postanowiliśmy wprowadzić stały "kącik" na naszej witrynie o nazwie WSPÓŁCZESNE PROBLEMY KLIMATU, w którym będziemy informować na bieżąco i śledzić przebieg wybranych elementów klimatu w skali miesięcy, sezonów i lat, a także nadzwyczajnych zjawisk pogodowych.
Od około 20 - 30 lat obserwujemy w dziedzinie klimatologii przyspieszone tempo rozwoju i systematyczny wzrost jej globalnego znaczenia. Można powiedzieć, że w skali światowej, klimatologia przeżywa okres renesansu w procesie ewolucji tej dziedziny nauki. W okresie tym zmieniły się także znaczenia pewnych znanych nam pojęć, a równocześnie pojawiły się nowe. Jakże trudno określić np. współczesne pojęcie KLIMAT lub pojęcie, które pojawiło się od czasu utworzenia IPCC (Międzyrządowej Grupy ds. Zmian Klimatu) - SYSTEM KLIMATU. Jakże często posługujemy się pojęciem ZMIANY KLIMATU nie zastanawiając się nad głębszym sensem tego pojęcia. Media przypisują im (tym zmianom) już prawie wszystkie możliwe korzystne i niekorzystne działania w okresie wzmożonego tempa rozwoju cywilizacji. Jednym słowem - wszystkiemu są winne zmiany klimatu. Określenie to również dla nas, klimatologów nie jest rozumiane jednoznacznie. Wszystko zależy bowiem od przyjętego scenariusza. Dlatego problem prognozy klimatu stanowi centralne zagadnienie współczesnej klimatologii światowej. Nad zagadnieniem tym pracują największe ośrodki naukowe na świecie. W wyniku tych prac powstało kilkanaście modeli matematyczno - fizycznych opisujących stan i zmiany w systemie klimatycznym jakie miały miejsce w przeszłości oraz jakich należy oczekiwać w przyszłości. Niestety, wiarygodność istniejących modeli jest jeszcze zbyt mała, aby uzyskane wyniki można było uznać za wiarygodne. Nieocenione są dane empiryczne. Śledźmy je więc systematycznie i wyciągajmy wnioski. Ocieplenie globalne klimatu zostało empirycznie stwierdzone. W Polsce przyrost temperatury od początku XX wieku szacuje się na 0.6 - 0.8°C/ 100 lat. Największy przyrost temperatury obserwuje się w zimie. Najwyższe tempo wzrostu wykazuje temperatura minimalna. Dekada lat 90. była najcieplejszą w XX wieku, a rok 1998 i 2000- najcieplejszymi latami. XXI wiek zaczął się również bardzo ciepłym rokiem 2002. W ostatnich 10-12 latach zmieniła się w Polsce struktura opadów; normy miesięczne realizują 2-3 ulewy, a w pozostałym okresie obserwuje się znamiona suszy. Wzrosła liczba zjawisk ekstremalnych: okresy posuszne lub susze, powodzie, ilość trąb powietrznych, lawiny błotne, gradobicia, nagłe spadki lub wzrosty temperatury, anomalnie ciepłe wiosny oraz anomalnie ciepłe lub chłodne jesienie (patrz klasyfikacja termiczna dla Warszawy), anomalnie ciepłe zimy lub poszczególne miesiące zimowe - np. nagłe ocieplenie obecnie trwającego lutego 2004 r. Ten ciepły luty był sygnalizowany jeszcze na początku zimy przez prof. A.Marsza, który na podstawie analizy rozkładu anomalii tzw. wskaźnika Oscylacji Północnego Atlantyku - postawił taką prognozę. Może jest to kierunek przyszłych metod badawczych? Zima astronomiczna jeszcze trwa - poczekajmy jednak z ostateczną jej oceną. Największym problemem naukowym jest jednak ten, że nie wiemy czego jeszcze nie wiemy. Apeluję do wszystkich Państwa Obserwatorów o przekazywanie mi informacji na temat wystąpienia każdego zjawiska o znamionach zjawiska ekstremalnego. Ułatwi mi to prowadzenie swoistego rodzaju monitoringu. Z poważaniem
| |
|